|
Η
Ιθάκη ή Θιάκι όπως ονομάζεται από τους
ντόπιους, πρωτοκατοικήθηκε στα
προϊστορικά χρόνια. Εδώ
σύμφωνα με τον Όμηρο ήταν το βασίλειο του Οδυσσέα,
που το ανάκτορο του εντοπίστηκε από τον Schliemann
σε ένα από τα υψώματα, όπου ανασκάφηκε
προϊστορική ακρόπολη την οποία οι ντόπιοι ονομάζουν «Κάστρο του Οδυσσέα».
Οι
ανασκαφές της Αγγλικής Αρχαιολογικής Σχολής έφεραν στο φως σημαντικά
ευρήματα, από την
ακρόπολη των Κλασικών και Ελληνιστικών χρόνων,
πολλά από τα οποία Βρίσκονται σήμερα στο Βρετανικό
Μουσείο. Σύμφωνα με τα ευρήματα των ανασκαφών,
το νησί δέχτηκε τους πρώτους κατοίκους
στο 3000 π.Χ. περίπου και κατοικείται και στην
Εποχή του Χαλκού. Η ακμή του όμως άρχισε
μετά το 1000 π.Χ, όπου και χρησιμοποιήθηκε
σαν εμπορικός σταθμός
πόλεων της ηπειρωτικής Ελλάδας και
ιδιαίτερα της Κορίνθου.
Στο
βουνό Αετός ανακαλύφθηκε ένα σημαντικό ιερό, που από τα ευρήματα του
συμπεραίνεται ότι νησί
ήταν σε μεγάλη επικοινωνία με πολλές πόλεις
του αρχαίου
κόσμου.
Μια
δεύτερη ακρόπολη υπήρχε στον Άγιο Αθανάσιο κοντά στο Σταυρό, ενώ
στον Άγιο Γεώργιο ανακαλύφθηκε
μικρό ιερό άγνωστης θεότητας.
Η
Ιθάκη κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, ενώ
στη διάρκεια της Ενετοκρατίας
γνώρισε πολλές πειρατικές
επιδρομές. Όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα περιήλθε
στους Γάλλους και αργότερα στους Άγγλους. Στα 1864 ενσωματώθηκε με
την Ελλάδα. Από
τις μεγαλύτερες καταστροφές που έπληξαν το νησί
ήταν ο σεισμός του 1953.
|